Herzbaracke: Zürih’te suyun üstünde samimi bir tiyatro deneyimi

Generated by DALL·E

Zürih’in üzerine soğuk çöktüğünde ve ince bir sis gölü yalayıp geçerken, sıcak ışıklarla parlayan pencereleri olan alışılmadık bir ahşap tekne Bellevue gezinti yolunun kıyısına yanaşıyor. Ne bir kafe ne de bir müze; her yıl kıyıyı küçük bir kış büyüsüne çeviren yüzen tiyatro Herzbaracke bu. Daha iskeledeyken insana, içeride bambaşka bir dünyanın kurulacağı hissini veriyor.

Suyun üstünde bir tiyatro: nasıl işliyor

Herzbaracke başlı başına bir tiyatro gibi çalışıyor — tek fark sahnesinin suyun üzerinde olması. Sezon 1 Kasım’da açılıyor ve 9 Mart’a kadar sürüyor. Kış aylarından sonra tekne Rapperswil’e gidiyor ve 20 Nisan’a dek konuklarını ağırlıyor.

Salonda yalnızca 40 koltuk var; bu yüzden her akşam neredeyse ev ortamındaki bir rahatlıkla ilerliyor. İç mekân başka bir yüzyılın salonunu çağrıştırıyor: ahşap kaplamalar, yumuşak ışık, halılar, eski oyuncaklar, müzik makineleri ve hatta gerçek bir org — samimiyet ve sıcaklık yaratan ayrıntılar. Bu kurgu, izleyiciyi ilk dakikadan itibaren içine alan bir yakınlık kuruyor.

Teknede neler oluyor

Akşam bir yemekle başlıyor. Garsonlar konukları 20. yüzyılın başlarından esinlenen kıyafetlerle karşılıyor, menü dört çeşitten oluşuyor. Ardından asıl gösteri geliyor. Program geceden geceye değişiyor: müzik, şiir, hikâye anlatımı ve kısa tiyatro skeçleri. Cazibeyi yaratan ünlü isimler değil; asıl etki, bu küçük, yüzen odanın içinde yavaş yavaş kurulan atmosferde saklı.

Projenin arkasında kim var

Herzbaracke’nin arkasındaki itici güç Federico Emanuel Pfaffen. Sadece projeyi yürütmekle kalmıyor; izleyiciyi karşılıyor, programı sunuyor ve o sıcak, neredeyse ailevi tonu kuruyor. 76 yaşında, tiyatroyu haleflerine devretmeyi ve yeni bir fikre odaklanmayı düşünüyor: eski bir kilisede tiyatro kurmak.

Suyun üzerinde 100 ton

Yapının ağırlığı hatırı sayılır: 92 ton. Her yıl göl boyunca çekilerek taşınıyor; dalgalar ve hava koşulları işi daha da güçleştiriyor. O ağırkanlı hareket ve tiyatronun suyla kurduğu bağ, kimliğinin bir parçası gibi — sanki başka bir çağdan süzülüp gelmiş.

Neden ilgi çekici

Herzbaracke bir turistik cazibe değil; konfora, yaratıcılığa ve biraz da hayal gücüne değer veren kentsel kültürden bir dilim. Zürih’e bir kış yolculuğu gündemde olmasa bile fikir tek başına akılda kalıyor: soğuğun tam ortasında bile, sanat için sıcak bir mekân her yerde yüzeye çıkabilir.