Dworzec Georgenswalde wraca do życia: renowacja i plan Grand Hotel Vokzal

Generated by DALL·E

Niegdyś dworzec Georgenswalde nad Bałtykiem witał zamożnych wczasowiczów przybywających z Królewca. Czerwone cegły, wysoka mansarda i neobarokowe detale nadawały mu sznyt nadmorskiego pałacyku. W drugiej dekadzie XXI wieku został jednak niebezpieczną ruiną: nadpalony po pożarach, zniszczony przez wandali, z zarośniętym podwórzem i powybijanymi szybami.

Mało kto wierzył, że ten zabytek jeszcze się podniesie. Aż pewna rodzina spojrzała poza gruz i dostrzegła szansę.

Od kurortowego splendoru do dekad zaniedbań

Stacja powstała w latach 1912–1913 według projektu Maxa Schönwalda i szybko stała się jednym z najbardziej rozpoznawalnych znaków miejscowości wypoczynkowej. Jej architektura łączyła klasycyzm, secesję i neobarok — odważne zestawienie jak na początek XX wieku.

Po II wojnie światowej budynek nadal był użytkowany, ale z każdym rokiem tracił swój pierwotny wygląd. W latach 90. ledwie pełnił funkcję, później przerobiono go na mieszkania. W 2016 roku stał już pusty, po kilku pożarach, o krok od całkowitej utraty.

Wolontariusze przyjeżdżali kilka razy do roku, by spowolnić degradację: sprzątali, wycinali krzaki, łatając największe ubytki. Bez właściciela było to jednak jak walka z nieuchronnością.

Zobaczyli nie ruiny, lecz przyszłość

Ożywienie zaczęło się od innego domu. Przedsiębiorca Oleg Barmin z żoną Ksenią kupili starą plebanię w pobliskim Zalivnoje. Obiekt był w kiepskim stanie — zawilgocona piwnica, zapadnięty dach, działka pochłonięta przez chwasty. Przez jakiś czas rodzina spała w namiocie rozstawionym wewnątrz budynku.

Przywrócili dom do wyglądu, jaki autorzy zamierzali sto lat temu: oczyścili mury, odratowali drzwi, zamówili drewniane okna i ułożyli ceramiczny dach. Remont pochłonął wszystkie oszczędności i drugie tyle, ale efekt tylko dodał im odwagi.

Barmin wspominał, że znajomi nie rozumieli ich decyzji; tam, gdzie inni widzieli rozkład, on i jego żona widzieli przyszłość. Powodzenie tamtej renowacji stało się trampoliną do dużo większego przedsięwzięcia.

Śmiały krok: zakup całej stacji

W 2022 roku dworzec Georgenswalde trafił na aukcję z ceną wywoławczą 10 milionów rubli. To niewielka kwota jak na zabytek — ukrywała jednak dziesiątki milionów dodatkowych kosztów. Barmin podjął ryzyko i go kupił.

W mediach społecznościowych zapowiadał, że chciałby przekształcić budynek w Grand Hotel Vokzal, z atmosferą przywodzącą na myśl film Grand Budapest Hotel.

Zaraz po zakupie rodzina wraz z wolontariuszami z grupy „Strażnicy ruin” zorganizowała gruntowne porządki: wywieźli gruz, oczyścili teren i zabezpieczyli niebezpieczne fragmenty. Potem ruszyły prace konserwatorskie i przygotowania dokumentacji projektowej.

Jak dziś wygląda renowacja

Prace posuwają się etapami. W ostatnich miesiącach udało się:

• przygotować dokumentację;
• odbudować i zalać żelbetowe stropy;
• rozpocząć montaż nowego dachu;
• zebrać potrzebne dachówki z różnych miejsc w regionie.

Poszukiwania dachówek stały się małą demonstracją lokalnego wsparcia.

W Sowiecku trafiono na rzadkie gąsiory. Gdy Barmin wyjaśnił, że odnawia stację, sprzedawca niespodziewanie zadeklarował przekazanie ich bez opłat. Właściciel podkreśla, że podobne sytuacje zdarzają się często — ludzie pomagają materiałami, pracą i radą.

Ile kosztuje wskrzeszenie zabytku

Według wstępnych szacunków Barmina pełna renowacja pochłonie co najmniej 300 milionów rubli. To obejmuje odtworzenie elewacji, instalacji i wnętrz oraz uporządkowanie terenu. Kwota onieśmiela, ale właśnie skala projektu przyciąga uwagę architektów, wolontariuszy i mieszkańców. Dla wielu to nie tylko remont, lecz próba przywrócenia miejsca w pamięci historycznej.

Co dalej ze stacją

Jeśli plan się powiedzie, dworzec zmieni się w butikowy hotel w duchu dawnej Europy. Odtworzone wnętrza, zachowana architektura i współczesny komfort mogą uczynić z niego nową atrakcję obwodu kaliningradzkiego.